Welkom lieve gamertjes en hokjesdenkende mensen, bij het derde deel van de Geekipedia. In deze columnreeks probeer ik wat duidelijkheid te scheppen over het hokje 'gamer'. Het is namelijk erg makkelijk om alle gamers in een hokje te plaatsen en het is nog veel makkelijker om ze allemaal in hetzelfde hokje te proppen. Daarom de Geekipedia, een handboek met een duidelijke beschrijving van de verschillende typen gamers, want net als kippen worden ook geeks niet graag met zijn allen in één hok gepropt. De gamers waar we deze week aandacht aan besteden zijn degene die in het tijdperk van de Dreamcast en de Super Nintendo zijn blijven hangen, collectors en de categorie die de titel gamer eigenlijk niet helemaal verdient, de casual gamers.

Retrogamers
De meeste gamers geilen op strakke HD graphics die vanaf hun Full HD plasmascherm zo de huis- of slaapkamer in knallen. Maar er is ook een groep gamers die geen veertig inch plasma tv en een PlayStation 3, met een verzameling games die bol staan van het realisme, nodig hebben. Deze categorie, de retrogamers, nemen genoegen met een oude beeldbuistelevisie en consoles als het Nintendo Entertainment System, de Dreamcast, de Nintendo 64 en zelfs de Atari 2600. Volgens de retrogamer zijn deze oldskool consoles tegenwoordig weer helemaal hip en is er geen game op de Xbox 360 of PlayStation 3 die tegen het nostalgische gevoel van een potje Kid Icarus of Super Mario 64 op kan. Geadviseerd wordt om deze groep gamers, die schijnbaar niet opgewassen zijn tegen al het grafisch geweld van tegenwoordig, in die waan te laten om desillusie te voorkomen. Ondanks dat je misschien denkt dat het verzamelen van retrogames nooit zo heel duur kan zijn, omdat het tenslotte oude games zijn, is het toch een behoorlijk kostbare hobby. Zo heb je bijvoorbeeld titels als Kid Icarus voor de NES, Final Fantasy VII voor de PlayStation en Chrono Trigger voor de SNES, die erg gewild zijn en waar redelijk wat geld voor neer moet worden geteld. Maar goed, dan ben je als retrogamer wel de trotse bezitter van een ongeveer vijftien jaar oude game die je op je oude beeldbuistelevisie af kunt spelen.

Collectors
Spelen is niet het enige dat je met games kunt doen, ook al is dat natuurlijk wel de reden dat ze gemaakt worden. Er zijn namelijk gamers die zoveel games hebben dat ze die nooit allemaal uitgespeeld kunnen hebben. Sterker nog, een groot deel van hun games heeft waarschijnlijk nog nooit de binnenkant van een console gezien en zit in sommige gevallen zelfs nog keurig netjes in het plastic. Deze gamers behoren tot het hokje 'Collectors' oftewel verzamelaars. Deze gamer koopt veel van zijn games in de eerste plaats ter uitbreiding van zijn verzameling. Terwijl veel gamers hun gamecollectie netjes hebben opgeborgen in een kast of op een zolderkamertje, is een collector apentrots op zijn collectie en heeft deze breed uitgestald staan in zijn slaap- of woonkamer. Het liefst zo opgesteld dat niemand er per ongeluk omheen kan kijken en bij voorkeur in een kast die speciaal op maat gemaakt is. Platinum- of Classic titels zul je niet zo makkelijk tegenkomen in de gamekast van de echte verzamelaar. Collectors Editions, de naam zegt het eigenlijk al een beetje, zijn dan wel weer erg favoriet bij deze groep gamers. Ook is het van belang dat de games compleet zijn en het liefst in nieuwstaat. Vaak zijn deze fanatieke verzamelaars principieel tegen het downloaden en andere illegale manieren om aan games te komen en gekopieerde games zijn daarom ook echt taboe. De collector heeft over het algemeen een indrukwekkende verzameling schitterende games, het is alleen jammer dat een deel daarvan 'mooi in de kast staat' maar daar dan ook nooit uit zal komen om gespeeld te worden.

Casual gamers
Naast al die verslaafde, obsessieve en fanatieke gamers is er ook een groep gamers die niet een echt recht hebben op de titel 'gamer'. De casual gamers, zoals deze groep gamers heet, valt eigenlijk beter te bestempelen als 'allegaartje van gamende personen die het net niet zijn'. Denk bijvoorbeeld aan huisvrouwen die in hun vrije tijd Wii Fit spelen omdat ze zogenaamd geen tijd hebben om naar de sportschool te gaan en denken dat springen op een balanceboard een gelijkwaardig alternatief is. Of zakenmannen, die netjes in hun pak met een leren aktekoffertje op het station zitten te wachten en ondertussen hun dagelijks potje Brain Training spelen. Ook kinderen die regelmatig games als Habbohotel of My Littlest Petshop spelen, vallen onder deze categorie. Net als je zestienjarige nichtje dat samen met vriendinnetjes Breezers drinkt en SingStar speelt, of je moeder die regelmatig 's avonds een online spelletje speelt op sites als Zylom en Gamehouse. Vandaar dus een 'allegaartje'. De Casual gamer praat ook niet over games en consoles, maar heeft het dan over spelletjes en spelcomputers. In sommige gevallen weet dit type gamer het zelfs zo bont te maken dat ze de controllers, consoles noemen. Dit type gamer is dus ook een beetje het lachertje, of de zogenaamde grabbelton van de gamewereld.

En met deze casual gamers sluiten we al weer het één na laatste deel van de Geekipedia af. Volgende week kijken we in deze special naar de laatste drie typen gamers. Ben je jezelf in de voorgaande negen beschrijvingen nog niet tegengekomen, dan behoor je waarschijnlijk tot de Japofielen, de social gamers of de koopjesjagers binnen de gamewereld, de budgetgamers. Dit zijn namelijk de drie hokjes waar je volgende week meer over te weten komt.