Grand Theft Auto IV en Saints Row 2 hebben al bewezen dat er geniale free roaming games op de hedendaagse consoles totaal niet outdated zijn. Hoe meer vrijheid, hoe beter. Saints Row 2 liet al zien hoe het op een komische manier kan en Grand Theft Auto IV toonde ijzersterke momenten. Just Cause 2 is weer een derde manier om je vrijheid tot uiting te brengen.

Het eerste deel van Just Cause heeft mij nooit weten te boeien en overgaan tot de aanschaf van de game heb ik dan ook niet gedaan. Deeltje twee interesseerde mij dan in eerste instantie ook geen ene sodemieter. Tijdens een perspresentatie in Antwerpen toonde Square Enix Final Fantasy XIII en Just Cause 2 en dat was nog steeds niet de dag dat ik verrast werd van de charmes van de laatstgenoemde. De hoofdpersoon uit de game is namelijk een regelrechte lul, waar nul begrip voor op te brengen is. Toen een redacteur aangaf geen tijd te hebben voor de game, heb ik het toch maar overgenomen en ik heb mij in de game in zijn algemeenheid enorm vergist. Just Cause 2 ownt apenballen!


Maar daar helpt het hoofdpersoon dus niet aan mee. Rico Rodriguez is een eersteklas klojo die continu als een chagrijn zit te schreeuwen en die absoluut geen grijntje humor in zich heeft. Een band opbouwen met het character waarmee je speelt, lijkt hierdoor onmogelijk en dat zorgt er weer voor dat de verhaalmodus ietwat minder vermakelijk is dan in andere games. Gelukkig is het verhaal niet al te dik, want het gaat er puur om dat een agent is overgelopen en meteen wat geheime informatie en miljoenen dollars mee heeft genomen naar het eiland Panau. In Panau zijn drie gangs in oorlog voor de macht over het eiland, die momenteel beheerst wordt door dictator Baby Panay, wat op zijn beurt weer klinkt alsof je gebraden big besteld bij de plaatselijke Chinees.

Meer dan genoeg woorden over het verhaal, want het is de hoogste tijd om over te gaan op iets cools. De gameplay van Just Cause 2 bestaat uit zweverige momenten en grijpgrage actie. Rico is namelijk uitgerust met een parachute en een grijphaak. In combinatie zorgt dit ervoor dat Rico zo vrij is als een vogel, want Rico kan hierdoor vliegen. Gooi je parachute open en schiet je grijphaak tegen een object aan om jezelf er naar toe te laten zweven. Beklim bergen, schiet jezelf in mid-air richting aanvallende helikopters en freefall tot het je keel uitkomt. De grijphaak en de parachute zorgen voor enorm vette spelmomenten en laten je uren doorspelen. Voor stunten in de game heb je de attributen misschien niet altijd nodig, maar je kan er wel erg leipe shit mee.


Zo kun je jezelf naar een aanvallende auto lanceren om vanaf het dak de vijand neer te knallen, of stijg jij op het laatste nippertje met die neerstortende helikopter op. Rijd met je auto het ravijn in, ga op het dak staan en open op het laatste moment je parachute om niet te pletter te vallen, er is zoveel gave scheisse mogelijk dat het allemaal niet op te noemen is. Waar ik mensen het meest over hoor, is nog wel de dual grapple. Met de grijphaak is het mogelijk om objecten aan andere objecten vast te maken. Stel je voor dat een vijandelijke soldaat het ene object is en een gastankje het andere object, en dat jij een geladen pistool in je handen hebt. Enorm lachen, dat wordt gewoon nooit saai.

Het nut van al deze stunts is vernieling brengen aan vijandelijke gebouwen, opslagtanks en meer. Het eiland is namelijk zo'n 650 vierkante kilometer groot en op de kaart zijn talloze locaties te vinden waar vernieling en destructie meer dan welkom zijn. Tijdens de missies zul je al veel stuff in rook op zien gaan, maar ook buiten de missies om is het leuk om zoveel mogelijk locaties te ontdoen van breekbaarheid. Via een percentagetellertje bovenin je scherm zie je bij je huidige locatie hoeveel je vernielt en verzameld hebt. Juist, niet alles bestaat uit verwoesting, want op de locaties kom je ook verzamelbare items tegen. Items die ervoor zorgen dat je je wapens, voertuigen en health kan upgraden. Er is enorm veel in de game om vrij te spelen en te verzamelen, want de game kent bergen wapens en voertuigen en een hoop hiervan kunnen voorzien worden van een upgradeje of vier. Van pistolen tot bazooka's en van simpele auto's en motorfietsen tot straaljagers en speedboten… man, man, man, er zit zoveel in deze game. Verbazingwekkend dat het dan mogelijk is dat er totaal geen laadtijden in de game zit.


Grafisch gezien zit het wel goed met Just Cause 2. Het breekt geen records in schoonheidswedstrijden, maar het mag er allemaal prima zijn en hetzelfde geldt voor het geluid. Wel petje af voor de replaywaarde, want na het uitspelen van de game is er nog meer dan genoeg te doen. De game kent zeven hoofdmissies, maar een grote hoeveelheid zijmissies die je uren zoet houden. En zelfs daarna zijn er nog allerlei locaties die op jouw bezoek zitten te wachten. Pak dus dat vliegtuig om weer een stel kilometers te vliegen naar de volgende locatie!

In eerste instantie geloofde ik er niet helemaal in, want Just Cause 2 ziet er op sommige fronten iets té over the top uit. Mocht je er ook zo over denken na het zien van video's en andere content, dan moet ik je toch aanraden de game gewoon eens te proberen. Wie weet ben jij dan binnen de kortste keren ook verliefd op de vetheid die Panau Island te bieden heeft. Wat een verdomd gave game is dit zeg!